Σαν βροχή από Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου στο Θέατρο Βαφείο-Λάκης Καραλής

Σαν  βροχή από Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου στο Θέατρο Βαφείο-Λάκης Καραλής. Σαν βροχή ένα θεατρικό project βασισμένο στο μονόπρακτο του Tennessee Williams Μίλα μου σαν τη βροχή σε σκηνοθεσία Αλέξιου Κοτσώρη – Παναγιώτας Πανταζή από Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου στο Θέατρο Βαφείο-Λάκης Καραλής

Πριν τη βροχή. Ένα άθλιο δωμάτιο σε κάποια μεγαλούπολη, με φόντο τη ζοφερή ατμόσφαιρα μιας κοινωνίας σε κρίση. Ένας άντρας και μια γυναίκα. Εκείνη τον περιμένει, σαν από αιώνες, καθηλωμένη σε μια καρέκλα, σκιά του εαυτού της, ζώντας μόνο με νερό. Εκείνος είναι χαμένος για μέρες… Όμως πάντα επιστρέφει, κάθε φορά και πιο εξαντλημένος, σακατεμένος, ταπεινωμένος από το σεξ, το αλκοόλ, τα όργια… Νέοι αλλά ήδη τσακισμένοι, αποκλεισμένοι, σαν να τους ξέβρασε ο κόσμος σ’ εκείνο το δωμάτιο, παρίες. Στο διπλανό δωμάτιο, ένας συγγραφέας, που πνίγεται από μοναξιά, τους παρατηρεί, κρυφοκοιτάζει τις ζωές τους. Ζει μέσα από αυτούς. Δημιουργεί από τη ζωή τους αλλά και δημιουργεί τη ζωή τους. Συνεπαρμένος, διασπά τον δικό του αντιφατικό εσωτερικό μονόλογο σε δυο φωνές, και τις χαρίζει στα ινδάλματά του.

Η βροχή αρχίζει και μαζί της η τελετουργία των λέξεων. Η γυναίκα και ο άντρας αφηγούνται ο καθένας τη δική του ιστορία λησμονιάς, φυγής –τον δικό του τρόπο να εξαφανιστεί μέσα από την απώλεια του σώματος και της ταυτότητας. Δεν έχουν τίποτε, πέρα από τις ιστορίες που αφηγούνται, για να συνεχίσουν να υπάρχουν. Και μοιάζουν οι δυο τους σαν δυο φυλακισμένοι που ανταλλάσσουν απεγνωσμένες κραυγές μέσα από τα μοναχικά κελιά τους: δεν ενώνονται ποτέ, αλλά συνδέονται μ’ έναν δεσμό απελπιστικά ακατάλυτο – είναι, στην ουσία, μία ψυχή. Η παράσταση «Σαν βροχή», βασισμένη στο μονόπρακτο του Τένεσι Ουίλιαμς «Μίλα μου σαν τη βροχή»

Ένα έργο ιδιαίτερα «σύγχρονο» ως προς την επίκαιρη θεματολογία, αλλά και, κυρίως, ως προς την μορφή του- επιχειρεί, αξιοποιώντας διαφορετικές θεατρικές τεχνικές και με μια αφαιρετική, εικαστική αισθητική, να αφηγηθεί την ιστορία τριών ανθρώπων που ξορκίζουν, ο καθένας με το δικό του προσωπικό ποιητικό όραμα, τον τρόμο που νιώθουν κοιτάζοντας γύρω αλλά και μέσα τους, και προσπαθούν, έστω και απεγνωσμένα, να επικοινωνήσουν, να αγαπήσουν και να ζήσουν.

Συντελεστές: Δραματουργική επεξεργασία: Παναγιώτα Πανταζή - Αλέξιος Κοτσώρης Σκηνοθεσία: Αλέξιος Κοτσώρης – Παναγιώτα Πανταζή Βοηθός Σκηνοθέτη: Ράνια Αηδώνη Φωτισμοί: Παντελής Μαντζανάς Σκηνικά-κοστούμια: Ερριέτη Τσεκούρα Μουσική: Δημήτρης Παναρετάκης Επιμέλεια γραφιστικών: Δημήτρης Θεοδωρόπουλος Φωτογράφηση: Αγγελική-Ειρήνη Μήτση Παίζουν: Σταύρος Κώττας Μαρία Μαλλούχου Παναγιώτης Μπρατάκος INFO: Πρεμιέρα : Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου: 21:00

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ : Δευτέρα - Τρίτη 21:00 Θέατρο Βαφείο-Λάκης Καραλής Αγ. Όρους 16 & Κωνσταντινουπόλεως, Μεταξουργείο. Κρατήσεις θέσεων: 6982396528 Διάρκεια της παράστασης: 60 λεπτά. Τιμή εισιτηρίου: 10 ευρώ (γενική είσοδος) Παραγωγή: 10th CONTEMPORARY ART THEATER

Information about the show, like the rain.LIKE THE RAIN Before the rain. One lousy room in a big

city, with a background of the grim atmosphere of a society in crisis. A man and a woman. She is waiting for him, as if for centuries, stuck in a chair, shadow of herself, living only on water. He is lost for days ... Yet, he always comes back, every time more and more exhausted, crippled, humiliated by sex, alcohol, orgies ... Young but already crippled, excluded, as if washed out in that room, pariahs. In the next room, a writer, drowning from loneliness, observing them, peeping at their lives; living through them; creating from their lives but also creating their lives. Fascinated, splitting his inner contradictory monologue in two voices, and giving them to the couple. The rain begins, as is the ritual of words. The woman and the man, each speaking their own story about oblivion, escape – their own way to disappear through the loss of body and identity. They have nothing, than the stories they narrate in order to continue to exist. And they both seem like two prisoners exchanging desperate shouts through their solitary cells: they never come together, but they connect with a desperate indestructible bond – they are in essence, one soul. The theatre project "Like the Rain" is based on the one-act play by Tennessee William “Talk to me like the rain and let me listen". It is a project particularly "modern" due to its timely subject, but also due to its form. Using different theatrical techniques and minimal aesthetics, it attempts to tell the story of three people who cast out their terror of looking around them and within them, all with their own personal poetic vision, and who try desperately to communicate with each other, love and live.

 PRESS RELEASE Like the rain a theatre play based on an one-act play by Tennessee Williams Talk to me like the rain and let me listen directed by Alexios Kotsoris - Panagiota Pantazi on Monday, December 5 Vafeio- Lakis Karalis Theater

 Just before the rain. In a cheap hotel room. Silence. A writer maddened by loneliness. A man. A woman. Young and wrinkled faces, like the faces of children in starving country. The rain begins pouring. Contributors: Dramaturgy: Panagiota Pantazi - Alexios Kotsoris Directed by: Alexios Kotsoris - Panagiota Pantazi Assistant Director: Rania Aidoni Lighting: Pantelis Mantzanas Sets and costumes: Errieti Tsekoura Music: Dimitris Panaretakis Graphic Editing: Dimitris Theodoropoulos Photography: Aggeliki - Eirini Mitsi

 Cast: Stavros Kottas Maria Mallouchou Panagiotis Bratakos