«Αμανέ Σκιά στο Cabaret Voltaire» Αμανέ Σκιά με Αφορμή το Ρεμπέτικο στο Cabaret Voltaire. Ζυρίχη 1916. Σε ένα στενό δρομάκι, την Spiegelgasse στον αριθμό 1, ο Γερμανός ποιητής Hugo Bell μαζί με τους φίλους του ποιητές Emily Hennings, Tristan Tzare, Richard Huelsenbeck και τους ζωγράφους Marcel Janco και Arthur Segal, ανοίγουν το περιβόητο Cabaret Voltaire, το άντρο των ντανταϊστών, ένα κίνημα που σκοπό είχε να ανατρέψει όλα τα έως τότε δεδομένα στην τέχνη, όλους τους κανόνες και τους νόμους που σιγά-σιγά μέσα από τους αιώνες, την όρισαν. Εκεί τις νύχτες, ποιητές όπως ο Apollinaire κι ο Marinetti απάγγελλαν τα «περίεργα» ποιήματά τους, ηθοποιοί παρουσίαζαν ανατρεπτικά θεατρικά μονόπρακτα και ζωγράφοι αναρτούσαν τους επαναστατικούς πίνακες τους.
Μεταξύ αυτών, ο Picasso κι ο Modigliani. Όλη νύχτα ένα πανδαιμόνιο από φωνές καλλιτεχνών έκαναν τους γείτονες να ξενυχτούν και να διαμαρτύρονται. Ένας απ’ αυτούς ήταν κι ο Lenin, στον αριθμό 16 της Spiegelgasse, που εκείνη την εποχή κρυβόταν οργανώνοντας την δολοφονία του Τσάρου. Εκεί, στο Cabaret Voltaire ο James Joyce εμπνεύστηκε τον «Οδυσσέα» του. Με λίγα λόγια, το Cabaret Voltaire στη διάρκεια της μικρής ζωής του άφησε εποχή. Αθήνα 2007. Στην οδό Μαραθώνος 30, στον Κεραμεικό, σε ένα χώρο που υπήρξε το ατελιέ του ζωγράφου Γιάννη Μίχα, ο δημοσιογράφος Γεράσιμος Ζαρκάδης κι η εικαστικός Έλενα Αυγερινού, αποφάσισαν ένα μεσημέρι να αναβιώσουν το Cabaret Voltaire όπως ήταν παλιά και να δώσουν την ευκαιρία σε καλλιτέχνες έξω απ’ το κατεστημένο, να εκφραστούν.
Και το έκαναν. Από τότε έπαιξαν, τραγούδησαν κι εξέθεσαν πίνακες τους πάρα πολλοί καλλιτέχνες. Αυτή τη φορά το περίφημο Cabaret ανοίγει τις πόρτες του στα ρεμπέτικα τραγούδια αλλά και στις κοινωνικές συνθήκες που τα γέννησαν.
Ιστορίες ανθρώπων άλλης εποχής, είτε πραγματικές είτε εμπνευσμένες από τους στίχους τους. Ιδωμένες μέσα από ένα πρίσμα σημερινό και προσωπικό. Μια κάπως παράδοξη ματιά στις γειτονιές του Μεσοπολέμου. Σύνθεση και διασκευή κειμένων, εικόνων και μουσικής που συνδυάζει την ατμόσφαιρα του τότε με σύγχρονες επιρροές προσανατολισμένες κυρίως σε σκοτεινά τοπία. Η σκληρότητα μιας εποχής που απογύμνωνε τις ανάγκες αλλά και τα ίδια τα άτομα έρχεται και ξανάρχεται μέσα στον κύκλο της ανθρώπινης ιστορίας. Κι είναι πιο εύκολο να κοιτάς μια φωτογραφία παλιά και να παραδέχεσαι ή να κρίνεις τον εαυτό σου, παρά να κοιτάς στον καθρέφτη…
Μεταξύ αυτών, ο Picasso κι ο Modigliani. Όλη νύχτα ένα πανδαιμόνιο από φωνές καλλιτεχνών έκαναν τους γείτονες να ξενυχτούν και να διαμαρτύρονται. Ένας απ’ αυτούς ήταν κι ο Lenin, στον αριθμό 16 της Spiegelgasse, που εκείνη την εποχή κρυβόταν οργανώνοντας την δολοφονία του Τσάρου. Εκεί, στο Cabaret Voltaire ο James Joyce εμπνεύστηκε τον «Οδυσσέα» του. Με λίγα λόγια, το Cabaret Voltaire στη διάρκεια της μικρής ζωής του άφησε εποχή. Αθήνα 2007. Στην οδό Μαραθώνος 30, στον Κεραμεικό, σε ένα χώρο που υπήρξε το ατελιέ του ζωγράφου Γιάννη Μίχα, ο δημοσιογράφος Γεράσιμος Ζαρκάδης κι η εικαστικός Έλενα Αυγερινού, αποφάσισαν ένα μεσημέρι να αναβιώσουν το Cabaret Voltaire όπως ήταν παλιά και να δώσουν την ευκαιρία σε καλλιτέχνες έξω απ’ το κατεστημένο, να εκφραστούν.
Και το έκαναν. Από τότε έπαιξαν, τραγούδησαν κι εξέθεσαν πίνακες τους πάρα πολλοί καλλιτέχνες. Αυτή τη φορά το περίφημο Cabaret ανοίγει τις πόρτες του στα ρεμπέτικα τραγούδια αλλά και στις κοινωνικές συνθήκες που τα γέννησαν.
Ιστορίες ανθρώπων άλλης εποχής, είτε πραγματικές είτε εμπνευσμένες από τους στίχους τους. Ιδωμένες μέσα από ένα πρίσμα σημερινό και προσωπικό. Μια κάπως παράδοξη ματιά στις γειτονιές του Μεσοπολέμου. Σύνθεση και διασκευή κειμένων, εικόνων και μουσικής που συνδυάζει την ατμόσφαιρα του τότε με σύγχρονες επιρροές προσανατολισμένες κυρίως σε σκοτεινά τοπία. Η σκληρότητα μιας εποχής που απογύμνωνε τις ανάγκες αλλά και τα ίδια τα άτομα έρχεται και ξανάρχεται μέσα στον κύκλο της ανθρώπινης ιστορίας. Κι είναι πιο εύκολο να κοιτάς μια φωτογραφία παλιά και να παραδέχεσαι ή να κρίνεις τον εαυτό σου, παρά να κοιτάς στον καθρέφτη…
Συντελεστές: Σύνθεση/ Συγγραφή Κειμένων: Αναστασία Κατσιναβάκη, Κοσμάς Χατζής Σκηνοθεσία: NonCanoN Σκηνικά: Σπύρος Δουκέρης Κοστούμια: ΝonCanoN Μουσική Επεξεργασία/ Διασκευή: Αναστασία Κατσιναβάκη, Δήμος Μαμαλούδης Μίξη Ήχου: Οδυσσέας Κωνσταντόπουλος Video Art: Θοδωρής Ανδρεαδάκης, Έλλη Κατσιναβάκη, Δήμος Μαμαλούδης Φωτισμοί: ΝonCanoN Φωτογραφίες: Πέτρος Κουμπλής, Βασιλική Σβώλου Αφίσες/Υλικό Προώθησης: Πέτρος Κουμπλής Γραφιστική Επιμέλεια: Έλλη Κατσιναβάκη Οργάνωση Παραγωγής: NonCanoN Παίζουν: Αναστασία Κατσιναβάκη, Έλλη Κατσιναβάκη, Δήμος Μαμαλούδης, Κοσμάς Χατζής.
Cabaret Voltaire
Μαραθώνος 30, 10436 Κεραμεικός
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλώ να γράφουμε Ελληνικά!